آنان که با تاریخ کودتای بیست و هشت مرداد آشنایی دارند،میدانند که این کودتای ننگین توسط یک مثلث به وجود آمد.یک راس این مثلث،قدرت استعمارگر خارجی بود (آمریکا و انگلستان) که قصد داشت سلطه خویش بر سرزمین ایران را استمرار بخشد و راس دیگر استبداد داخلی بود (دربار پهلوی) که میخواست حکومت دیکتاتوری­اش را که با روی کار آمدن دولت مردمی«دکتر محمد مصدق» چیزی به نابودی­اش نمانده بود،حفظ کند.اما راس سوم این«مثلث شوم» اراذل و اوباشی بودند که در 28 مرداد 32 در خیابانها بر علیه مصدق شعار دادند و در براندازی دولت وی و به ثمر رسیدن اهداف کودتاچیان نقش موثری داشتند.شعبان جعفری(شعبان بی­مخ) سردسته این گروه بود.او که در سال 1326 با برهم زدن اجرای تئاتر«مردم» عبدالحسین نوشین،نزد دربار اجر و قرب پیدا کرد،از الوات معروف تهران بود.وی پس از آن بارها در نقش عامل دربار برای مقابله با دولت دکتر مصدق ظاهر شد.در سال1331 با حمله به منزل دکتر مصدق به همراه نوچه­هایش،نشان داد برای نگهداری شاه و رژیم پهلوی چقدر علاقه­مند است.در جریان کودتای بیست و هشت مرداد شعبان مهمترین نقشش در حفظ استبداد شاهنشاهی را ایفا کرد.وی که صبح همان روز از زندان آزاد شده بود،تمام اراذل و اوباش تحت امرش را برای یاری کودتاچیان و حمله به مراکز حامی مصدق بسیج کرد.به همین دلیل بود که همیشه نام شعبان بی­مخ مترادف با نام کودتای ننگین بیست و هشت مرداد می­آمد.او که بعد از کودتا یکی از پایه­های سلطنت پهلوی شده بود،با وقوع انقلاب اسلامی از ایران گریخت و راهی غربت شد...

شعبان جعفری سه روز پیش مُرد.مرگ او درست در سالگرد کودتای بیست و هشت مرداد،آنهم در غربت و بی­خبری در آمریکا نشان داد آنها که زندگیشان را وقف دیکتاتورها میکنند،اگرچه چند روزی در اوج باشند،در نهایت منفور ملتها خواهند شد.شعبان بی­مخ زمانی برای سرنگون کردن دولت مصدق(مردمی­ترین دولت تاریخ ایران)نقش ایفا کرد.اینک اما او با بدنامی در غربت میمیرد و مصدق محبوبتر از همیشه در دل ایرانیان جاخوش کرده.شعبان در سالهای آخر عمر آنچنان بی­استفاده شده بود،که حتی رضا پهلوی هم چشمش را به تمام خدمات او بست و او را رها کرد.شعبان برای ما نماد کودتای بیست و هشت مرداد بود،اینک درست در سالگرد کودتای بیست و هشت مرداد نماد این کودتا درگذشت تا مرگی نمادین برای شعبان رقم بخورد.استبداد مردنی است و آزادی ماندنی... 

آن زمان که دولت آرمانگرای جناب احمدی­نژاد در یک تصمیم غیر منتظره اعلام کرد،از آغاز امسال ساعتها به جلو کشیده نمی­شود،بسیاری از کارشناسان اقتصادی نسبت به عواقب این تصمیم هشدار دادند.اما دولت بی­توجه به این هشدارها اعلام کرد،جلو کشیدن یا نکشیدن ساعت هیچ تاثیری بر مصرف برق ندارد!هرچند با یک حساب سرانگشتی«ساده» میتوان دریافت که جلو کشیدن ساعت چه تاثیری بر مصرف برق دارد.به طور مثال فرض کنیم در کشورمان آفتاب ساعت 8 بعدازظهر غروب میکند.(مطابق ساعت عادی)البته این ساعت برای مناطق شرقی زودتر و برای مناطق غربی دیرتر است،اما میانگین ساعت تقریبا همین است.همچنین فرض کنیم،خانواده­های ایرانی ساعت 12 شب میخوابند.بنابر این از ساعت 8 تا 12 شب در حدود چهار ساعت،چراغهای منازل روشن است.حال فرض کنیم ساعتها یک ساعت به جلو کشیده شود.این میزان به سه ساعت کاهش میابد.یعنی اگر به طور متوسط در هر خانه در ایران چهار لامپ روشن باشد،به دلیل دیرتر تاریک­شدن هوا میزان مصرف این چهار لامپ به اندازه یک ساعت کاهش میابد.و این یعنی اینکه امسال میزان مصرف برق در تابستان به همین میزان افزایش داشته است.البته برخی با این ادعا که جلو نکشیدن ساعت باعث روشن شدن زودتر هوا در بامداد میشود،در نتیجه تاثیری بر مصرف برق ندارد،از تصمیم دولت دفاع کردند.در پاسخ باید گفت،یک ساعت روشن شدن هوا در صبح هیچ اثری بر مصرف برق ندارد،زیرا همه مردم در این ساعات خواب هستند!با این حساب میتوان نتیجه گرفت که دولت محترم با این تصمیم...خویش عملا هزینه سنگینی را متحمل مصرف برق در کشور کرده...

البته هدف از این نوشته ارائه آمار و ارقام اقتصادی نیست.هدف نوشتن از وضع اسفناک مردم جنوب کشور به ویژه مردم رنجدیده خوزستان و به خصوص مردم آبادان است.امسال در گرمای وحشتناک خوزستان مردم این خطه با قطع مکرر برق دست و پنجه نرم میکردند.بنابه گزارشها در شهرستان آبادان قطع مکرر برق علاوه بر کلافه­کردن مردم،موجب وارد شدن خسارتهای سنگین،مانند سوختن تعداد زیادی وسایل برقی، به بسیاری از کسبه این شهر شده.حال چه کسی مسئول این خسارتهاست؟اصلا چرا باید چنین خسارتهایی وارد شود؟چرا باید افرادی که در راس مسئولیتهای کشور هستند،چنین تصمیم­های غیر کارشناسانه­ای بگیرند؟مردم ایران چه گناهی دارند؟

پوپک گلدره از نرگس رفت.رفتن او را از میانمان را اگرچه پیش از این باور کرده بودیم،اینک اما با رفتن او از محبوب هر شب ایرانیان همگان کاملا رفتنش را باور میکنند.از امشب بینندگان نرگس باید کم­کم به جای چهره پوپک به چهره ستاره اسکندری در نقش نرگس عادت کنند.شاید کار سختی نباشد...اما خداوند رحم به دل پدر و مادر پوپک کند،که هیچ چهره­ای نمیتواند جای این قاب خالی را در زندگیشان پر کند.آنان به کدام چهره عادت کنند.ما که فقط میتوانیم تسلی دهنده باشیم.ای کاش پدر و مادر پوپک بدانند که قلب میلیونها نفر در سرزمین مهر تسلی دهنده آنهاست.این شاید از بار غمشان بکاهد.

یاد و خاطره هنرمند زنده یاد و همیشه در خاطر پوپک گلدره را گرامی میداریم.

پوپک اگرچه از نرگس رفت،از قلب ما هرگز نمیرود...

جنگ خاور میانه روزهای حساسی را میگذراند.ارتش اسراییل پس از گذشت یک ماه هنوز موفق نشده به اهدافش در لبنان دست یابد.از طرفی حزب الله لبنان نیز تهدید کرده در صورت حمله اسراییل به مرکز بیروت تل­آویو را مورد حمله موشکی قرار خواهد.برای اینکه نوع نگاه به حزب الله در ایران را دریابم دست به ایجاد این نظر سنجی زدم.در این نظر سنجی شرکت کنید و اگر نظری داشتید در بخش نظرات بنویسید.

سلام بر تو ای مولای تنها ای تک­سوار عاشقی ای همیشه سبز و همیشه جاودان

در کعبه زاده شدی تا همگان بدانند که پروردگار یکتا جلوه­ای از ذات مقدسش را در تو متجلی کرده و از محراب پر کشیدی تا همگان بفهمند که خدا خود پذیرای توست.در دامن نبی شکفتی و الحق که نبی را جز تو نشناخت و تو را جز نبی...

پدرت علی اعلا نام نهادت و مادرت حیدر کرار...چون  پای به میدان جنگ مینهادی پهلوانان عرب را یارای رزم نبود و چون از سرای یتیمان میگذشتی طفلان پدر مرده دست نوازش مهربانتر از پدر حس میکردند.و عقل حسابگر مانده بود زره نیمه­ات را باور کند و رزمت را با عمرو بن عبدود یا به دوش کشیدن سبوی پیرزن کوفی را و بازی کردنت را با کودکان یتیم و خوشا به حال عاشقی که هردو را میفهمد...

کلامت درّ گهر بار بود و خطابت زنده کننده دلهای مرده دستت ید الله بود و بانگت آوای حق هر قدمت در راه حق بود و هر نفست تسبیح خالق چشمانت چشمه نور بود و زبانت قرآن ناطق ذوالفقارت هراس کفر بود و ضربه ات در یوم خندق افضل از عبادت جن و انس تا روز قیامت.

از حضور استاندارت در مجلس اغنیا بر آشفتی و خلخال کشیدن از پای زن یهودی را تاب نیاوردی و هم تو بودی که گردنبند بیت­المال بر گردن دخترت را هم تحمل نکردی!آیا همچون تو حاکمی آمده آیا چون تو عابدی پای به دنیا گذارده و چه زیبا گفت آن نویسنده نصرانی:«...ای دنیا چه میشد هرچه توان داشتی به کار میبستی و در هر زمان یک علی با آن قلبش با آن عقلش با آن شجاعتش با آن زبانش و با آن ذوالفقارش به جهان عرضه میکردی...» و تو اما یکی بودی که از کعبه آمدی و در کوفه با فرق شکافته پر کشیدی و اُف بر دنیا که جز چاه همدم ناله­هایت نبود....

میلاد مولای پرهیزکاران علی علیه السلام را به همه دوستدارانش تبریک و تهنیت عرض مینمایم.

سه،دو،یک...تمام.تمام شد.زندگی دهها هزار نفر انسان بیگناه به پایان رسید.     بامداد ششم آگوست 1945هیولای وحشتناکB29  آمریکایی بر فراز هیروشیما به پرواز در آمد و در کمتر از چند دقیقه بمب اتمی آمریکاییها بیش از 90000 ژاپنی را به کشتن داد.و درست سه روز بعد بود که بمب بعدی در ناکازاکی فرود آمد و آنجا هم 75000 ژاپنی کشته شدند و البته هزاران نفر هم از آسیب­های زجرآور پس از آن(حتی تا به امروز)دچار رنج و اندوه گشتند.بمب جاه­طلبی ترومن صدها هزار ژاپنی بیگناه را به مرگ و ّبیماری و رنج میهمان کرد تا پس از آن آمریکا پرچمدار صلح!و حقوق بشر!در جهان شود.چه بسیار ملتهای آزاده­خواهی که از استبداد داخلی و استکبار خارجی ضربه دیده و رنج کشیده­اند.

اینک که خود عزادار اکبر محمدی هستیم یاد قربانیان بیگناه فاجعه بمباران اتمی هیروشیما و ناکازاکی را گرامی میداریم و به یاد آنان و همه قربانیان جاه­طلبی­ها و کشورگشاییهای ابرقدرتهای زورگو(به ویژه آمریکا)در همه عالم چه در ژاپن،چه در افغانستان و عراق و...شمعی روشن میکنیم.

وبلاگ گامی به پیش در یک حرکت در خور تحسین اقدام به جمع­آوری امضا برای اعتراض به نقض حقوق بشر در ایران کرده است.همه با هم به این حرکت و حرکتهای نظیر بپیوندیم.

گامی به پیش

یکصد سال پس از انقلاب مشروطه مبارزه ایرانیان برای آزادی همچنان ادامه دارد اگرچه داغ آزادیخواهان بسیاری بر دلها نشسته راه آزادی همچنان به پیش میرود اینک یکصد سال از تحول بزرگ جامعه ایران در نیل به آزادی و گذار از استبداد به جامعه باز و از سنت گرایی به مدرنیسم میگذرد.انقلاب مشروطه اغاز آشنایی ایرانیان با دنیای مدرن بود و اگرچه اهداف آن پس از صد سال هنوز به سرانجام نرسیده اما همچنان مبارزه برای نیل به این اهداف ادامه دارد.

صدمین سالگرد انقلاب مشروطه،سرآغاز آشنایی ایرانیان با دنیای مدرن،گرامیباد.

يادر آر، ز شمع مرده ياد آر(بمناسبت پاسداشت يكصدمين سالگرد انقلاب مشروطيت)

به کجا چنین شتابان مسافر تنها!آخر بعد از این همه رنج و محنت سهم تو این نبود.هفت سال رنج زندان و حکم اعدام و شکنجه و...گفتیم شاید راست باشد که«پایان شب سیه سپید است...»برای تو اما سپیده ای جز مرگ وجود نداشت.اینک چگونه قدرشناس تو باشیم که بهترین سالهای عمرت را در زندان گذراندی اما نپذیرفتی که ایران بهشت آدمکشان و جلادان باشد.زجر کشیدی اما کوتاه نیامدی که فرزندان ایران زیر یوغ استبداد رشد کنند.چگونه از تو بنویسم.و نمیدانم غمگین باشم به خاطر اینکه چون تویی را از دست داده­ایم یا شاد باشم به خاطر اینکه میدانم دیگر شکنجه نخواهی شد...

اکبر محمدی در زندان در گذشت.و حتی فرصت نیافتیم تا با بدنش وداع کنیم که جنازه اش را شبانه و مخفیانه به خاک سپردند.اکبر به مرگ طبیعی درگذشت یا عمال استبداد در مرگ او دست داشتند هرچه بود آنها که هفت سال زجر زندان را به او تحمیل کردند در مرگ او مقصرند.اکبرمحمدی در زندان درگذشت و اینک اکبر محمدی­ها و احمد باطبی­ها و مجتبی سمیع نژادها و اسانلوها و امیرانتظام­ها و زرافشان­ها همچنان دربندند.و مباد آنگه که غافل شویم که بعد از اکبر محمدی نوبت ماست.و اوین این هیولای آزاده­کش از پای نمی ایستد مگر اینکه خودمان را دریابیم.

تشکیل کمیته حقیقت یاب-خواست فعالان سیاسی، فرهنگی، دانشجویی و مطبوعاتی ایران ، برای کشف مرگ مشکوک اکبر محمدی

گزارش كامل گردهمايي اعتراض به مرگ اكبر محمدي در دفتر سازمان دانش آموختگان

ایران تسلیت عرض مینمایم.

باور کردنی ­نیست.تصاویری­که از لبنان میرسد.کودکان و زنان و غیرنظامیان بیگناه

که قربانی شده­اند.و اجسامشان زیر آوار نکبت­بار جاه­طلبی و هوس­بازی  اولمرت

و هم قطاران و هم پیمانانش مدفون مانده.و دنیا چشمش را بسته و  با چشمان

بسته جنایت قانا را نگاه­میکند.اصلا انگار حقوق­بشری نقض نشده.اصلا فکر کنیم

همان کودکان معصوم و بیگناه مقصر گروگانگیری سربازان اسراییلی هستند.اصلا

فکر کنیم در قانا اتفاقی نیفتاده.هواپیمایی آمده و بمبی انداخته و رفته و  رفته...

و اصلا در قانا خبری نیست و نه در صور و نه در صیدا و نه در بیروت و نه در غزه...

ولی چگونه اینطوربیندیشیم حال آنکه باچشمانمان ناباورانه اجساد کودکان بیگناه

را نظاره میکنیم و قانا و کودکانش که قربانی جنایت اولمرت شده اند.و حقوق­بشر

چه واژه مسخره­ای!